Spyker C8 Preliator na twee faillissementen bijna uitverkocht

De Spyker C8 Preliator is vrijdag onthuld op The Quail in Californië, en daarmee is het Nederlandse sportwagenmerk na twee faillissementen officieel terug. Oprichter Victor Muller liet de auto op 14 augustus zien tijdens Monterey Car Week, het duurste autoweekend ter wereld. Van de 25 exemplaren die gebouwd gaan worden, waren er op het moment van de onthulling al negentien verkocht. Muller rekende erop dat de rest binnen twee dagen weg zou zijn.

Dat is een opmerkelijk cijfer voor een merk dat in 2014 en opnieuw in 2021 omviel. Wie in Nederland de naam Spyker hoort, denkt waarschijnlijk eerder aan rechtszaken, curatoren en het mislukte Saab-avontuur dan aan een orderboek dat binnen een weekend volloopt. Toch gebeurt precies dat, en het zegt minstens zoveel over de huidige markt voor extreem exclusieve auto's als over Spyker zelf.

De XXV, zoals de nieuwe uitvoering heet, is geen elektrische auto en ook geen hybride. Het is een handgebouwde coupé met een 4,0-liter V8 met dubbele turbo, 800 pk en een echte handbak met zes versnellingen. Muller was daar in Californië ondubbelzinnig over: er komt geen stekker in, in geen enkele vorm.

Wat de Spyker C8 Preliator onder de kap heeft

Dit is een van de weinige nieuwe auto's ter wereld die je nog zelf moet schakelen. De V8 levert naast die 800 pk ook 1.000 Nm koppel, en de kracht gaat via een handgeschakelde zesbak naar achteren. Elk exemplaar kost ongeveer 2.100 werkuren met de hand — meer dan een jaar fulltime werk voor één monteur.

• Droog gewicht: 1.525 kilo
• 0 tot 100 km/u: 2,7 seconden
• Topsnelheid: boven de 350 km/u
• Oplage: 25 stuks

Die versnellingsbak is het echte statement. Vrijwel elke concurrent in dit segment is allang overgestapt op een dubbele koppeling met flippers achter het stuur. Spyker kiest bewust voor drie pedalen en een pook, en noemt het nadrukkelijk een echte handbak in plaats van een geautomatiseerde imitatie. Commercieel is dat een gok, maar bij verzamelaars drijft handgeschakeld de prijzen al jaren omhoog.

Waarom zeven minuten podium 600.000 euro kosten

Het meest verrassende getal van het weekend kwam niet van de auto. Muller vertelde autosite The Autopian dat de introductie op The Quail en Pebble Beach hem ongeveer 700.000 dollar heeft gekost, omgerekend zo'n 600.000 euro. Dat bedrag gaat volledig op aan de stand, de logistiek, het personeel en de rest van de wereldpremière. Er zit geen cent ontwikkelingsgeld in.

Je hebt zeven minuten om je verhaal te vertellen. Dat komt neer op 100.000 dollar per minuut.

Voor een herstartend merk is dat een gok van formaat. Zet je het af tegen de 25 auto's die verkocht worden, dan draagt elk exemplaar zo'n 24.000 euro aan alleen de lanceringskosten. Voor een normale fabrikant zou dat onbetaalbaar zijn. In dit segment is het juist de goedkoopste manier om in één middag de juiste paar honderd portemonnees te bereiken.

Twee faillissementen in tien jaar tijd

Om te begrijpen waarom deze onthulling in Nederland nieuws is, moet je terug naar het decennium waarin Spyker vrijwel alles kwijtraakte. Muller, van huis uit advocaat, richtte het merk in 1999 op als eerbetoon aan de Amsterdamse autobouwer van rond 1900. De opbouw ging voorspoedig. De afbraak verliep in drie duidelijk aanwijsbare etappes.

Het Saab-avontuur dat de kas leegtrok

In 2010 kocht Spyker het Zweedse Saab van General Motors. Die overname bleek fataal: Saab ging eind 2011 zelf failliet en trok de aandacht, het management en het geld van Spyker mee. Muller procedeerde er daarna jarenlang over. Voor de sportwagentak betekende het vooral verloren tijd, precies in de periode waarin de concurrentie haar modellen vernieuwde.

Twee keer de curator over de vloer

In 2014 volgde het eerste faillissement. Spyker krabbelde nog overeind en toonde in 2016 de oorspronkelijke C8 Preliator, met een 4,2-liter Audi-V8 van 518 pk. De beloofde investeerders kwamen alleen nooit opdagen. In 2021 viel het doek opnieuw. Daarna lag de merknaam jarenlang bij de curator, wat betekende dat Muller zijn eigen merk niet meer mocht gebruiken.

Hoe hij zijn eigen naam terugkocht

Vorig jaar trof Muller een schikking met de curator en kreeg hij de merkrechten en het intellectueel eigendom terug. Zonder die deal had er geen Spyker op dat gras in Californië gestaan, hooguit een vergelijkbare auto onder een andere naam. Dat detail sneuvelt makkelijk in de koplopende specs, maar het is precies de reden dat dit project überhaupt kon starten.

Is er nog markt voor auto's van dit kaliber?

Muller denkt van wel, en hij draait de gangbare redenering om: volgens hem zijn er niet te weinig kopers, maar te weinig auto's. Hij wees erop dat gebruikte Spykers boven de nieuwprijs worden verhandeld, net als Bugatti's, Koenigseggs en Pagani's. Samen bouwen die merken naar zijn schatting zo'n 300 tot 400 auto's per jaar — wereldwijd, alles bij elkaar opgeteld.

Dat cijfer zet die 25 exemplaren in perspectief. Spyker mikt zelf op vijftig auto's per jaar, tegenover ongeveer zestig bij Koenigsegg. Het is een markt waarin de wachtlijst het eigenlijke product is. Of de Spyker C8 Preliator die belofte deze keer waarmaakt, hangt niet af van de vraag maar van de levering: er is nog geen enkel exemplaar gebouwd.

Waar u de komende maanden op moet letten

Een officiële prijs heeft Spyker niet bekendgemaakt, en een leverdatum ontbreekt eveneens. Dat zijn precies de twee punten om in de gaten te houden. Bij de vorige comeback stond er ook een glimmende auto op een podium; wat er nooit kwam, waren auto's bij klanten op de oprit. Kijk dus niet naar de volgende persconferentie, maar naar het moment dat de eerste Spyker C8 Preliator in Nederland op kenteken gaat. Dat is het enige bewijs dat telt.